Wij zijn Hans, Cinderella, Jordi, Brody en Micah Snijders en wonen in Lopik, net onder de rook van Utrecht.
Eén ieder wel bekend van de televisie mast of de grote kerstboom, maar helaas moet ik jullie dan teleurstellen want deze staat in IJsselstein. 
Onze Bullmastiffs groeien in huis op en zijn zeer sociaal, wat denk ik, ook wel blijkt uit de foto's.

Waarom Bullmastiffs ?

Eind 1995 zijn wij verhuisd vanuit Spijkenisse naar Lopik. Wij hadden toen twee honden, een kruising boxer-herder (Frits) en een briard (Falco). Op nieuwjaarsdag 1996 viel het mij op dat Frits een gezwel onder zijn oog had zitten. Het vermoeden bestond dat dit kwam door het slechte gebit wat hij had. Dit in verband met het pakwerk wat hij gedaan had voor de Koninklijke Luchtmacht. Helaas bleek Frits vol met kanker te zitten en hebben wij hem twee weken later in laten slapen, Frits is dertien jaar oud geworden. Terwijl Frits behandeld werd voor zijn gezwel maakte Falco in de keuken een rare beweging en kon niet meer lopen. Hij was aan de achterkant spontaan verlamd geraakt. Het vermoeden is dat er een botsplinter in zijn ruggenmerg terecht was gekomen. Helaas is Falco niet ouder geworden dan twee en half jaar.

Na een klein jaar zonder honden begon het toch weer te kriebelen. We begonnen weer met hondenboekjes kopen, een honden encyclopedie waar alle rassen in beschreven staan en weer naar tentoonstellingen te gaan. Dit om bepaalde rassen te gaan bekijken en met de fokkers hiervan over te praten. 
Ook werd er een rasbeschrijving opgevraagd bij de NMMC van de Bullmastiff. Na deze gelezen te hebben en de honden gezien te hebben op de tentoonstellingen van Utrecht en Amsterdam waren we verkocht, het moest en zou een Bullmastiff worden.

Bij de NMMC werd een actuele fokkerslijst opgevraagd en het bleek dat er in Vianen een nestje geboren was, bij de Zypkaai van de fam. Janssen. Dit was natuurlijk helemaal perfect zo dicht bij huis. Op een middag zijn we gaan kijken, het nestje was toen net vijf weken oud. Zoals altijd, als je dan een pup in je handen krijgt wil je die eigenlijk nooit meer loslaten. De keuze was snel gemaakt en op 3 januari 1997 werd Bono bij de fokker afgehaald. Sindsdien zijn wij er eigenlijk van overtuigt dat er geen betere hond is dan een Bullmastiff. 

Na de voordelen tegen de nadelen afgewogen te hebben werd er besloten dat we er nog wel een bullie bij wilde hebben. Alleen nu met de gedachte om er ooit een nestje mee te gaan fokken. Weer werd er een fokkerslijst aangevraagd bij de NMMC, ditmaal werden ook de dekmeldingen in de Cerberus nauwlettend in de gaten gehouden. Alleen kwamen we al vrij snel tot de conclusie dat er in Nederland ontzettend veel gefokt wordt met een beperkt aantal dek-reuen. Dit hield volgens ons in dat je later misschien wel problemen zou kunnen krijgen bij het fokken (inteelt). Wij hebben toen besloten om een hond te nemen met een bloedlijn welke in Nederland bijna niet gebruikt werd. 

Wij zijn toen via internet in contact gekomen met verschillende fokkers uit verschillende landen, onder andere uit Finland, Oostenrijk, Amerika en Engeland. Uiteindelijk kwamen we in contact met Cath en Alan Ambler van Cathaljay Bullmastiffs uit Engeland. Uit de e-mails en telefonische gesprekken die werden gevoerd, met vooral Cath, maakte zij een enorme goede indruk op ons en gaf ons het vertrouwen dat wij hier met een zeer verantwoorde Bullmastiff fokker te doen hadden. We hadden onze neus al een keer gestoten met een Amerikaanse fokker en wilde dit niet nogmaals meemaken. Op dat moment had zij een nestje gefokt met een uitstekende Bunsoro bloedlijn en was zij bereid om een puppy naar ons te exporteren. Alles werd nagevraagd, voor wat betreft de regels voor het in- en uitvoeren van de hond, en geregeld. Door Cath in Engeland en door mij in Nederland. Er werd een datum geprikt en op 12 mei 2000 werd de oversteek gemaakt naar Engeland om Lola op te halen.

In 2003 hebben we nog een bullydame verwelkomd in Lopik, Black Velvet v.d. Bullmahoven. De fam. Lenders had aangegeven dat zij stopten met fokken en dat ze voor hun teven op zoek waren naar nieuwe eigenaren. We zijn toen met de hele familie naar Eindhoven afgereisd om een kijkje te nemen naar Brenna, een gestroomd teefje wat toen net acht maanden oud was. We waren op slag verliefd. Wat een scheet was dit zeg, ze had een heerlijk karakter en was zo gek als een deur. Na een moeilijk begin, ze had een fikse blaasontsteking, heeft ze zich perfect aangepast. Ik durf zelfs te zeggen dat zij Bono en Lola nog het een en ander bijgebracht heeft, met name in de onderlinge omgang met elkaar. Wat een heerlijke hond was dit.

In de zomer van 2003 mochten wij het eerste New Sensation's nestje verwelkomen in Lopik. Lola had twee reutjes ter wereld gebracht. De vader van ons eerste nestje was Bullspirit's Heavy Chevy van de familie Hoek.

De bullen liefde is eigenlijk daarna nooit meer weg gegaan. Inmiddels hebben we ruim tien jaar bullmastiffs in huis en de spreekwoord eens een bull altijd een bull is zeker van toepassing bij ons.

Onze honden leven bij ons in huis, groeien samen op met onze kinderen en maken deel uit van onze familie. Wij geloven niet in kennels in de tuin of iets dergelijks.
Al jaren hanteren wij niet voor niets de volgende slogan in onze advertenties:

" Show is leuk, Sociaal is beter "

Heeft u na het zien van onze site nog vragen over het ras of over onze honden,  misschien wilt u onze honden wel een keertje ontmoeten, neem dan even contact op met ons.

Hans & Cinderella Snijders